KIŞ

Kapalı yollardan gelmiş gibi çağrılan ve beklenen puslu pencerelerde, soğuk ve ıssız yolun ardındaki sıcak hissi beklerken, görülür gibi olsa da biri, gölgeler oynar kar taneleri arasında.
Çok uzaktır sıcak güneş unutulur çocuk hafızasıyla. Üşümenin anlamsızlığı sarmıştır da nefes almak gibidir artık soğuk. Beyaz saçlı ağaçların beklediği yollarda yankılanır karlara çarparak uğultular. Bembeyaz bir pembedir gökyüzü, ışıklar saçan uçurtmaların düşüşü kar taneleri. Kurumuş duvarlara eşlik eden ıslıkların kenarından geçen rüzgar; sadece koparıldığın yerden ya da ait olduğundan uzak kaldığın kadar güçlü; o kadar soğuk, o kadar yalnız, çaresiz, ölü taklidi yapan kaldırımlar uzak kaldığın mesafe kadar acımasız.
Dalgalar koparırken ışıklı günlerden. Titreyişle uyandırırken kahkahaların yankılandığı kuytu köşeler buğusunda bir bardağın şıngırtısı yakar içini.